Vlooienstoken

 

Vlooienstoken Bedaf

Tijdens het vlooienstoken heeft Marius Maas het onderstaand gedicht voorgelezen en ons Gilde voorzien van de originele text:

Deze bos rozen is ’n cadeau aan Uje van alle Ujenaren, die hier oit van buiten zijn kommen wonen…As dank vur de gastvrijheid..! En ok van alle echte Ujese, die hier nooit meer weg wille !! Het is, zo te horen, de hoogste tijd voor een Ode aan UJe !!. Die gaan we samen brengen. Want in Uje doe de niks alleen en zeker geen Ode aan Uje. Dat doen we onder muzikale begeleiding van Nelis.

 

Vadder, het is nou al 100 jaar na Christus,
‘kwil nou toch onderhand wel
us weten wie is nou d’n Ujenaar ??”
“D’n Ujenaar, munne jongen , de is unne boer”
“Unne boer? En, Vadder, wie is dan die ‘n boer!?“
Munne zoon, denk aan unne mens
Die midden op ut land, mi zunne hoed in z’n hand
God um vergiffenis vraagt,
vur zun getier en gevloek
en ondertussen kozend z’n kersen en z’n perd streelt..
Munne zoon, denk aan die’n mens,
want hij is d’n Ujenaar en zie hoe hij glimlacht
om de oogst van zijn zwarte goud
En hij wit, m’nne zoon, Uje is nou nog jong
maar Uje blijft vort altijd bestaon
en laoter doen heel veel mensen op Uje aon
en hij wit ok, in uje gaon ze altijd vur goud
in uje worre ze samen oud!

 

In den beginne ontsproten
Uit en op goeie grond
En in de 13de eeuw als heerlijkheid ontieglijk genoten
Kon Uje volop in de ruimte en weid in het rond
De boeren boerden op unne kleine of grote plak
En in ut groot Ujes hart kon iedereen binnen
“komt ur in, vat unne stoel of desnoods unne zak!”
In Uje kan en mag iedereen alles beginnen
Gastvrij durp aan de rand van de Peel
Laat de mensen ( mistal ) wel heel
Alleen die uit Veghel, die laten we liever over there
Maar de rest, ja de rest, krijg hier een grand desert
In Uje gaon we altijd vur goud
Ja, in Uje, worre we samen oud !

 

Digitaal gaan de Ujenaren nou de wirreld rond
En zij reizen en vliegen op zuuk naar un stek
Aan ruimte hebben zij totaal geen gebrek
Maar…in die ruimte ontdekken zij hun grenzen
En zuuken zij toch weer …….
dun Ujese grond en de Ujese mensen
Hoe groter de wirreld en het heelal….
Hoe veiliger onze Ujese stal !!
En over oew afkomst hoefde hier nie te liegen
Unne echte Ujenaar kunde wat da betreft niet bedriege
Maar eenmaal hier ….hurde bej ons
en geeft Uje jou nooit meer de bons !!
In uje gaon we altijd vur goud
Ja, in Uje worre we samen oud!

 

 

In de Ujese politiek is ur wel us wa geruis
Mar iedereen wit, Uje is en bleft ons thuis
En in Uje zijn de mensen ok mar heel gewoon
In de straten,buurten en wijken
Leeft en wont ieder naar zijn eigen loon,
Maar eigenlijk leven er in Uje alleen mar rijken
Want van hil Europa hi Uje de gruunste grond
En dat makt ut leven in Uje vur iedereen gezond
In Uje gaon we altijd vur goud
Ja, in Uje worre we samen oud

Uje, durpke aan de Leijgraaf,
De bedafse bergen en slabroekse hei
Wie er wont en wie er komt, makte gij blij
Ondertussen gaogut op de Mert van event naor event
en rakt Uje in het hille land steeds meer bekend
In Uje schijnt eigenlijk altijd de zon dur de Ujese flair
durrum kommen de mensen hier gruwelijk ger
Want in uje gaon we altijd vur goud
Ja, in Uje, worre we samen oud

 

Uje is als een zwangere vrouw
Uje lééft en láát leven
Ja, Lieve Lente:
Uje is zwanger van jou!!
En……
Lieve Lente …
kom nou maar gauw
Uje hi unne grote gruune hof in d’r hart
vur ouw !!!
en..
In Uje gaon we samen vur goud,
Ja, in Uje worre we samen oud!